حمل و نقل

انواع حمل و نقل

عمده روش های حمل و نقل کالا به صورت حمل دریایی و حمل زمینی و حمل هوایی محمولات می باشد که بنا بر حجم و وزن و ارزش کالاها و فوریت زمانی آنها با توجه به محدودیت بودجه و در نظر گرفتن ریسک و امنیت برای هر محموله ای و با توجه به مبدا و مقصد آن باید یکی از روش ها ذکر شده را انتخاب نمود.

هوایی

این شیوه حمل کالا بیشتر برای محمولات اورژانسی که با کمبود زمان روبرو هستند و یا ارزش کالایی آنها بسیار بالاست استفاده می شود. حمل هوایی برای حجم کالا هم چون وزن آن محدودیت هایی دارد. در این روش حمل کانتینر های هوایی با اشکال مخصوص بدنه هواپیمای باربری تهیه شده اند و استفاده می شوند.

ارزش فضا هر متر مکعب در هواپیما برابر ارزش 160 کیلوگرم می باشد. بنابراین در صورتی که کالای شما یک لیتر باشد و 160 کیلو وزن داشته باشد و یا بر عکس یک متر مکعب حجم داشته باشد و 1 کیلو وزن در هر دوصورت کالای شما بر اساس یک مترمکعب با 160 کیلوگرم نرخ گذاری می شود. روش نرخ دهی در کالای هوایی به واسطه تعدد محمولات خرد به صورت پلکانی می باشد. به عنوان مثال محمولات زیر 40 کیلوگرم همگی 40 کیلو در نظر گرفته خواهند شد.

زمینی(ترانزیت)

شیوه حمل زمینی محمولات به وسیله ی کامیون ها و تریلی های کفی و چادری در ناوگان زمینی یا حمل به وسیله ی ناوگان ریلی امری کاملا رایج و مرسوم است، سالیان سال است که عمده محمولات کشورمان از مبدا ترکیه و اروپا و به مقصد عراق و افغانستان و کشور های CIS از این روش استفاده می کنند. از مزایای این روش عدم نیاز به تخلیه و بارگیری مجزا در بندر و یا تخلیه و بارگیری به وسیله ی جرثقیل های بندر و خطرات ناشی از طوفان و باران ها در حمل دریایی می باشد. البته در این روش حمل معمولا زمان بسیار مناسب تر از حمل دریایی خواهد بود.

دسترسی برای حمل و نقل دریایی به همه نقاط مقدور نیست بسیار از کشور ها هیچ راهی به مرز های آبی ندارند و یا اگر هم دارند مسیر آبی مستلزم دور زدن دنیاست. حمل زمینی راه حل مناسب و امن برای اکثر محمولات می باشد . ارزش کالاها در این روش از حمل دریایی بالاتر و کرایه حمل های نیز بالاتر است. این روش حمل در حالت تریلری خود به صورت FTL و LTL یا خرده بار می باشد که در این حالات زمان حمل افزایش یافته و محموله باید در انبار فورواردر در مبدا COORDINATE شود.

دریایی(ترانشیپ)

عمده ترین شیوه حمل کالا ها حمل دریایی می باشد این روش به واسطه حداقل هزینه و نبود نیاز به راه سازی و ایجاد خطوط راه آهن و جاده از دیر باز مورد استقبال تاجران بوده است البته هزینه زمان در این نوع حمل کالا افزایش می یابد و برای کالا های بسیار ارزش مند و کم حجم و کم وزن روش مناسبی نیست.

عمده محمولاتی که از این روش حمل استفاده می کنند به وسیله کانتینرها ی 20 و 40 فوتی محمولات را جابه جا می کنند. البته محمولات بزرگ و حجیمی مثل گندم و برنج به وسیله ی کشتی های فله بر مخصوص حمل آن کالا (نفت توسط کشتی های نفت کش و گاز توسط کشتی های مخصوص حمل OPG) حمل می شوند. برخی از ماشین آلات با ابعادی که اصطلاحا کالای OOG یا OUT OF GAGE خطاب می شود در کانتینر معمولی جا نمی شوند در این حالت از کانتینر های روباز و یا بقل باز OPEN TOP و FLATRACK استفاده می شود، در مواردی که حجم و ابعاد بسیار خارج از محدوده باشد باید از کشتی های BREAK BULK و کشتی هایی که بر روی عرشه خود فضا برای قرار دادن محمولات نیز دارند استفاده شود.

مطلب مرتبط: صادرات و واردات

قوانین حمل و نقل بین المللی

صنعت حمل و نقل بین المللی دارای قوانین مشترکی است که کشورها در برخی از موارد ملزم به رعایت یک سری از قوانین بصورت عام و قوانینی دیگر به صورت خاص میباشند.که این قوانین بالغ بر 60 کنوانسیون ، موافقتنامه و پروتکل هستند که ما در این مقاله به مهمترین آنها پرداخته ایم:

قوانین گمرکی

به آن دسته از قوانین گمرکی کشور اطلاق می شود که در داخل همان کشور لازم الاجرا است.


اصطلاحات بازرگانی بین المللی (اینکوترمز)

به مجموعه ای از مقررات رسمی اتاق بازرگانی اطلاق میشود که برای تفسیر اصطلاحات بازرگانی به کار می روند.

کنوانسیون TIR

به مجموعه ای از قوانین بین المللی (بین کشورها ) اطلاق می شود که وسایل نقلیه کشورهای عضو این کنوانسیون در مرز کشورها مورد بازرسی قرار نمی گیرند مگر در مواقع مشکوک.

کنوانسیون CMR

به مجموعه ای از قوانین اطلاق می شود که عهده دار نظارت بر روابط بین حمل کننده، فرستنده و گیرنده می باشد.

کنوانسیون کالای خطرناک ( ADR )

به مجموعه ای از قوانینی حمل و نقل اطلاق می شود که جهت یکسان سازی و هماهنگی حمل و نقل کالاهای خطرناک در سطح قاره اروپا به کار می رود.

موافقتنامه ترانزیت تجاری سازمان همکاری اقتصادی ( ECO )

به مجموعه ای ازقوانین ترانزیت تجاری بین هشت کشور عضو اکو گفته می شود.

قانون هارتر

به مجموعه ای از قوانین دریایی گفته می شود که به منظور جلوگیری ازسواستفاده صاحبان کشتی و حمل کنندگان دریایی به کار می رود.

کنوانسیون لاهه یا هیک

به مجموعه ای از قوانین جهت یکسان سازی و یکپارچه کردن قوانین دریایی در سراسر جهان اطلاق می شود.

کنوانسیون ویزبی

به مجموعه اصطلاحات قوانین لاحه کنوانسیون ویزبی گفته می شود.

کنوانسیون لاهه ویزبی

به آن دسته از اصطلاحات قوانین لاحه گفته می شود که در مورد حمل کانتینر توسط کشتی به کار می رود.

کنوانسیون هامبورگ

قوانین اصلاح شده در کنوانسیون لاهه-ویزبی می باشد.

کنوانسیون یورک آنتورپ

به قوانینی گفته می شود که طی آن در مواقع ضروری بر اساس صلاحدید و نظر کاپیتان کشتی، جهت نجات کالاهای کشتی برخی از کالاهارا به دریا می ریزند.

کنوانسیون هواپیمایی بین المللی کشوری ( شیکاگو)

قوانینی بین کشورها می باشد که طی آن هر کشور عضو این کنوانسیون حق حاکمیت تام مطلق هر یک از کشورهای عضو را نسبت به فضای هوایی آن کشور به رسمیت می شناسند .

کنوانسیون ( ورشو)

به مجموعه قوانینی اطلاق می شود که جهت یکسان سازی مقررات حمل و نقل هوایی به کارمی رود.

کنوانسیون توکیو

به مجموعه قوانین وضع شده درباره هواپیما و اعمال ارتکابی در هواپیما اطلاق می شود.

مقاوله نامه بین المللی CIM

مجموعه قوانین مربوط به حمل و نقل کالا با راه آهن می باشد.

مقررات و آئین نامه های حمل و نقل مواد خطرناک

در ايران هيأت وزيران در تاریخ 1380/12/27 آئين‌نامه 45 را وضع کردند که ماده‌اي همراه با ضمايم مربوطه جهت حمل و نقل جاده‌اي می باشد كه برگرفته از توافق‌نامه جهاني ADR است.
پنج محور اصلی این مقررات به شرح زیر می باشد:

  • شناسايي و طبقه‌بندي كالاها
  • برچسب‌ها و علائم ايمني
  • وظايف و مسئوليت‌هاي افراد و واحد‌هاي درگير (صاحب كالا، فرستنده كالا، پرسنل واحدهاي اجرايي مرتبط با حمل كالا و …)
  • مستندات و مدارك حمل كالاهاي خطرناك
  • راهنماي اقدامات فوري براي شرايط اضطراري و بحراني

منیع: درسا ترابر آسیا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *